Apeiron

Apeiron grekera zaharretik datorkigun hitza da, eta mugagabea, amaigabea, agorrezina edo zehaztugabea [den hori] esan nahi du. Honela osatuta dago: a- (gabe) eta peirar (bukaera, muga edo ingurua). Gainera, antzekotasuna du pertsierazko piramon پیرامون (muga, zirkunferentzia edo ingurumaria) hitzarekin. Anaximandro filosofo eta geografo grekoa izan omen zen hitza lehenbiziko aldiz erabili zuena; hark «unibertsoaren sorrera» bezala definitu zuen, sorrera mugagabea eta zehaztugabea, gainbeherarik eragin gabe, denboragabe, ez hasierarik ez amaierarik izango ez zuen etengabeko mugimendu bat sor zezakeena.

Moldatu eta ugaltzen den barreiadura-unitate bat da espora eta letargia-egoeran egon daiteke ehunka urtez, ugaltzeko baldintza egokiak aurkitzen dituen arte. Onddoak, perretxiko izenez ezagutzen ditugunak, gorputz handiago baten fruitu dira; mizelio deritzan gorputz hori ilunpean hazten da, lurpean, eta ugaltzea du xedetzat. Onddoen erresuma, erakusten duena baino gehiago ezkutatzeagatik nabarmentzen da.

Perretxiko bat aurkitzeko zoria eta determinazio biologikoa gurutzatu behar dira. Bere agerraldia, baita bere aurkikuntza ere, aurreikusi ezin diren zirkunstantzia posibleak dira. Apeiron osatzen duten esporografietan gainazal bihurtzen da bolumena eta perretxiko bakoitzak erauzten dituen bilioika esporak finko geratzen dira, lehen galkor zena iraunkor bihurtuta.